Mijn wolk

Mijn wolk

Mijn wolk

Soms ben ik een luchtballon
Spe­le­va­ren op gol­ven van wanhoop
Schrik voor de plat­te aarde
Stijf van hit­te en tranen

Soms hang ik zwe­vend te slapen
Spo­ra­disch gewekt door pleinangst
Schrik voor de onzach­te landing
Suf van stot­te­rend ademen

Soms zijt gij een aambeeld
Ste­vig en sterk en klaar voor vonken
Strekt gij uw armen in troost
Strak in lijf en lendenen

Soms doet gij het licht uit
Streelt gij mijn star­re duisternis
Sab­belt gij mij tot smelten
Stom dat ik dat niet zag

Soms zijt gij altijd mijn wolk

5 reacties

  1. Noynourfe schreef:

    Wow. Je moet even de tijd nemen en dan: wow.
    Voor U neem ik graag de tijd.

  2. Wannes schreef:

    Noy­nour­fe! Dankuwel!
    Voor u maak ik graag de tijd.

  3. Marco Raaphorst schreef:

    goed man.

    schrijf­man!

  4. Wannes schreef:

    Danku­man!

  5. Tim schreef:

    Maakt dit gedicht mis­schien ook deel uit van een gedichtenbundel?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *