Gedicht voor Mega Mindy

Als het stof is neergedwarreld
en de zon priemt haar mage­re straaltjes
door het gif­groen gekleur­de wolkendek
en de lij­ken wor­den geteld.

Als de dag weer schoor­voe­tend aanbreekt
en de bomen laten in weerzin
hun kale gebla­ker­de tak­ken hangen
en het puin wordt geruimd.

Als het ein­de al voor­bij is
en een nieuw begin klinkt als de cyni­sche mantra
van een zelfmoordterrorist
en nie­mand klimt nog op de barricaden.

Dan zal men din­gen zeggen
kor­te tra­nen­de din­gen met wei­nig intonatie
en geen ver­zoek tot antwoord
en zuch­ten en hui­len en pijn.

Dan zal men zich herinneren
hoe de zon de vol­le gebla­der­de bomen
kon stre­len als waren het minnaars
hoe het was maar nooit meer zal zijn.

Dan zal men zacht­jes mijmeren
dat alleen een vaag soort weemoed
nog eni­ge men­se­lijk­heid in zich draagt
dat een­der welk lied pijn zou doen.

Maar nooit zal iemand roepen
vanop het puin
en de ber­gen teloor­ge­ga­ne willekeur
dat Mega Min­dy de bes­te was.

4 reacties

  1. mis schreef:

    is het voor of over mega mindy?

    ikzelf prijs ons geluk­kig wan­neer nie­mand die laat­ste zin ooit zal roepen.

  2. Wannes schreef:

    Ik denk dat het in Mega Min­dy is.

  3. mc pvc schreef:

    Ik ben ook fan van mega Mindy.

  4. Noynourfe schreef:

    Pot­dom­me. In janu­a­ri de maand van de super­hel­den op eh Ver­o­ni­ca geloof ik. ”The Green Lan­tern”, ”Bad­man” en die met die klau­wen. Maar géén Mega Mindy…

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *