En ge wordt wakker

En ge sleurt uw slaap­war­me lijf het dage­lijks leven in
En ge drinkt een tas koffie
En ge gaat niet begin­nen zeve­ren van ik lust gene kof­fie en dat is onge­zond en dat ge eerst ne boter­ham wilt eten
Nee
Ge drinkt een tas koffie
Even­tu­eel drinkt ge daar­na nog een tas koffie

En uw hoofd zit vol met onge­ken­de moge­lijk­he­den en potentie
En ge denkt dat ge god­ver­dom­me de hele wereld gaat verbeteren
En dat het gedaan moet zijn met onder­da­nig­heid en poot­jes geven en slaapogen
En ge zegt tegen uw lief dat van­daag de dag is
De dag dat alles ver­an­dert en niks nog het­zelf­de zal zijn
En ge kust uw lief en ge zegt dat zij de eni­ge is die u begrijpt
En als ge geen lief hebt dan beeldt ge u er een­tje in
Ook al staat in de Flair dat ge best een hap­py sin­gle moogt zijn
De Flair is des dui­vels en ge zijt eigen­lijk nog nooit hap­py sin­gle geweest
Dus doet ge als­of ge van t straat zijt
En jawel
Ge drinkt nog een tas koffie

En uw hoofd zit vol met onge­ken­de moge­lijk­he­den en potentie
En ge denkt dat het god­ver­dom­me nooit meer het­zelf­de zal zijn
En dat alles anders zal wor­den en niks nog hetzelfde
En ge roept dat ge alles anders gaat doen
En ge roept dat van­af nu niks in uw leven nog het­zelf­de zal zijn
En dat het alle­maal anders moet
En ge vraagt u af of ge niet in her­ha­ling aan het val­len zijt
En ge valt in herhaling
En ge valt in herhaling
En ge valt in herhaling
En daar­na in een die­pe slaap
Want ge hebt nog lang niet genoeg kof­fie gedronken

En ge wordt wakker

En ge sleurt uw slaap­dron­ken lijf het dage­lijks leven in
En ge con­sta­teert dat alles nog steeds het­zelf­de is
En dat er niks ver­an­derd is
En ge drinkt een tas koffie
En de kof­fie is koud
Maar toch drinkt ge een tas koffie
En ge zet de radio op
En ge hoort Elvis
En Elvis zingt van It’s now or never
En ge denkt fuck off Elvis
Dik­ke papzak
En ge zoekt een ande­re zender
En ge zoekt zolang tot ge u erbij neer­legt dat er alleen ruis op de radio is
Maar dan zegt de schrij­ver nee hoor
Dat is geen ruis op de radio
Dat is ruis in uwe kop
Ge zit met ruis in uwe kop
En dat vindt ge zo onbe­haag­lijk en ambe­tant dat ge de schrij­ver een mep verkoopt
En de schrij­ver zegt auw
En de schrij­ver haalt de ruis uit uwe kop
En met gla­zi­ge ogen en de mond half­open komt ge tot de ont­hut­sen­de con­clu­sie dat – als de ruis uit uwe kop ver­dwe­nen is – uwe kop ook met­een hele­maal leeg is
En wat doet ge dan?
Juist
Ge drinkt nog een tas koffie

En dan zijt ge helder
En dan begint het
Ook al zijt ge een beet­je bang, dat is niet nodig, maak u geen zor­gen, wees gerust, don’t wor­ry, be happy
En dan begint het
En ge gaat studeren
En ge kiest een stu­die­rich­ting omdat uw vader dat de bes­te keu­ze vindt
En na twee maan­den beseft ge dat uw vader niet weet wat ge wilt
En ge weet zelf ook niet wat ge wilt
En ge geeft er na een half jaar de brui aan
En ge gaat zwerven
En ge vindt een meis­ke, mals maar schoon
En ge bemint en ge hebt lief
En ge vindt nog een meiske
En ge bemint en ge hebt lief
En ge doet iemand pijn
En nog iemand
En ge zoekt u ne stiel
En ge zoekt nog ne stiel
Ge zoekt u in totaal twaalf stielen
En ge leest ergens een spreek­woord over twaalf stie­len en der­tien ongelukken
En ge denkt wat een flau­we zever
Ik heb zeker al hon­derd­der­tien onge­luk­ken gehad
En ge krijgt nog een ongeluk
Een onge­luk zo hef­tig en pijn­lijk dat ge denkt dat ge dood gaat en dat ge zo hard moet wenen dat ge ervan gaat kot­sen en dat ge dagen­lang moe­de­loos op uw bed blijft liggen
En ge vindt nog een meiske
Ge vindt een meis­ke dat al uw zor­gen weg­neemt en u weer doet glim­la­chen en met haar slan­ke vin­gers over uw bol­le­ke aait

En ge gaat lopen
Want ge zijt ne stommeling

En ge maakt dui­de­lijk aan uw publiek dat ze niet moe­ten den­ken dat ge auto­bi­o­gra­fi­sche tek­sten schrijft want dat ge toch alle­maal wel es ruis in uwe kop hebt zeker?
En om de stoom van de ketel te halen ver­telt ge een moppeke
Het mop­pe­ke van de man met de oran­je piemel
Van de man met de oran­je pie­mel die bij de dok­ter komt
Zo begint het moppeke
En de clou van het mop­pe­ke is paprika­films en pornochips
En dan moe­ten ze hard lachen
En als ze niet lachen dan scheldt ge ze uit voor het rot van de straat
Dik­ke pap­zak­ken, zegt ge
En ge moet aan Elvis denken

En ge gaat verder
Ge gaat ver­der met uwe stiel en met uw meis­ke en ge krijgt kin­de­ren en ge brengt die groot zoals ge zelf zijt grootgebracht
Met sneeuw op tee­vee en ruis in uwe kop en kou­we koffie
En ge stuurt uw kin­de­ren naar school en uw meis­ke naar de verdoemenis
Want dat zat er van in het begin al aan te komen
En ge doet wel uw best maar niet genoeg
En ge ver­prutst het

En weer gaat ge lopen
Niet gelijk For­rest Gump want For­rest Gump is een stom­me idioot
Maar ge gaat lopen
En ge maakt een tus­sen­tijd­se samenvatting
Van dik­ke pap­zak en stom­me idi­oot en fuck off Elvis en dat ge in her­ha­ling valt
En ge vraagt uzelf af waar­om ge geen lie­ve din­gen kunt zeggen
En ge vraagt uzelf af of er iets mis is
Of ge mis­schien gebo­ren zijt met een defectje
En ge gaat naar een psychiater

Maar die kan u niet helpen
Nie­mand kan u helpen
Ge zijt alleen, ge zijt een­zaam en het is koud buiten
En ge beseft dat ge altijd alleen zijt geweest
Dat ge alleen begon­nen zijt en dat ge alleen gaat eindigen
En ge vraagt u af waar­om ge zoveel moei­te doet om tus­sen het begin en het ein­de u niet alleen te voelen
Maar dat is niet het eni­ge dat ge u afvraagt
Ge vraagt u af waar ge uw sleu­tels hebt laten liggen
Ge vraagt u af waar­om de kof­fie zo raar smaakt
Ge vraagt u af waar­om ge niet kunt slapen
Ge vraagt u af waar­om nie­mand u echt ooit heeft vastgepakt
En ge loopt de straat op
En ge spreekt men­sen aan en ge vraagt of ze u es wil­len vastpakken
En ge doet dat zolang tot­dat de men­sen de flik­ken bellen
En ge moet een nacht­je brommen
En ge zegt sor­ry ik zal het nooit meer doen en dan gaat ge naar huis
En ge zijt nog geen twee minu­ten bin­nen of ge krijgt alweer goes­ting om de straat op te gaan
Maar ge bedwingt u
En ge drinkt nog een tas koffie
En ge drinkt nog een tas koffie
En ge doet uzelf een over­do­sis kof­fie kado
En de caf­fe­ï­ne in uw lijf doet uw ogen bloe­den en uwe kop spat uit elkaar
Niet let­ter­lijk natuur­lijk want dat zou nog­al ne rot­zooi geven
En ge valt op de grond en daar­na in een die­pe slaap

En ge voelt dat het bij­na gedaan is
En ge zegt tegen uw publiek dat ze niet bang moe­ten zijn, want dat is niet nodig, maak u geen zor­gen, wees gerust, don’t wor­ry, be happy
En ge voelt een hand op uw bolleke
En ge weet dat het uw meis­ke is
Uw eigen hoogst­per­soon­lij­ke meis­ke dus van nie­mand anders
En ge voelt dat uw meis­ke war­me hand­jes heeft
En met die war­me hand­jes aait ze over uw bolleke
En ge denkt goddammit
En ge denkt i’m cau­ght in a trap en i can’t walk out becau­se i love you too much baby

En ge stijgt op
En ge ziet ster­re­kes en ge hoort engel­kes zingen
En ge ziet engel­kes en ge hoort ster­re­kes zingen
En ge landt op een wolks­ke, samen met uw meiske
En ge neukt de ster­ren van de hemel
En ge denkt mil­jaar­de toch
Nu was ik eigen­lijk van plan om sereen en poë­tisch te ein­di­gen en nu lig ik hier te neu­ken op een wolkske

Maar uw meis­ke zegt stil maar
En uw meis­ke smoort u de mond met een kus
Een kus die u alle vori­ge doet vergeten
En uw meis­ke spreekt de vol­gen­de woorden:

Ge hoeft niet zoveel kof­fie te drinken
Ge hoeft niet zo te schelden
Ge hoeft niet te gaan lopen
Ge blijft hier, bij mij

Ge blijft hier, bij mij, voor altijd bij mij en voor nooit niet nergens
Ge blijft nooit ner­gens en altijd overal
En altijd over­al zult ge blij­ven en nooit ner­gens zult ge zijn
En ge blijft hier
Ge blijft hier bij mij

En dan zijt ge blij
En ge voelt u gelukkig
En ge zijt zo content
Dat ge denkt
Dat het gedaan is.

6 reacties

  1. Ik heb uit ”En ge wordt wak­ker” een stuk­je gepost op mijn Facebook profiel.

  2. Wannes schreef:

    Mag ik vra­gen welk stukje?

  3. Ingrid schreef:

    En ge zoekt u ne stiel
    En ge zoekt nog ne stiel
    .… de tea­ser die int groot naast de vol­le­di­ge tekst staat. Heb er ook de url van je site bij geplaatst. Ik ben nu vol­op op ontdekkingstocht.
    Bedankt voor de mooie woorden

  4. Kristien schreef:

    Zo schoon.
    En fijn dat ge der (weer) zijt.

  5. Ellen schreef:

    Hoe­ra. Hij is terug, hij is terug, hij is terug …

  6. Carmen schreef:

    Ver­do­rie. Ben je ein­de­lijk terug, heb ik dat pas een half jaar later door. Het leven kan hard zijn.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *