• Wannes Daemen

Liefste (044)

De woorden die ik zeggen wil, liggen op een hoop in de ach­ter­kamer van mijn hart. Mijn hart als agglo­me­ratie van dat wat eigenlijk op het puntje van mijn tong moet liggen. Ik probeer een recht­streekse ver­binding te bewerk­stel­ligen tussen wat ik voel en wat jij moet weten. Maar alles wat ik zeg, klinkt ver weg en niet van mij. Alsof ik gevangen zit in een film van David Lynch. Met rare belichting en ach­ter­ste­voren pra­tende versies van mezelf. Lief­de­volle samenhang is wat ik je wil geven. Maar wat je krijgt, is een rebus na beetje maakt hoeveel een die pas van je dui­delijk ik hou lang gepuzzel.

Sorry,

Wannes

Liefste xxx? Hier vind je meer uitleg.
Deze keer deed ik het met agglo­me­ratie, rebus en Lynch.
(Nieuwe woorden graag in reac­tie­dinges. Ik heb geen nieuwe woorden meer nodig.)

2 Reacties

  1. tomasz schreef:

    Ah. De 40’s-brieven waren voor­lopig nogal heftig, maar met deze 44e liefste gaat het weer de rustige, inge­togen toer op.

    Ik vraag me af of iemand je lief­des­brieven al heeft gebruikt om zijn of haar geliefde te veroveren.

  2. J schreef:

    bril­jante laatste zin

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *