U bent een fan­tas­tisch publiek

Dat mag ook wel eens gezegd worden. Ik heb de afge­lopen maanden een aantal try-outs euh uit­ge­pro­beerd om mijn caba­ret­te­ketet dinges voor de leeuwen te gooien. Het waren stuk voor stuk rijke erva­ringen waar mijn inner­lijke kabouter alleen maar groter van is geworden. Ik was tijdens de zomer sowieso al eufo­risch over de reacties van de Leuven-Draait-jury. Wat er daarna allemaal gebeurde, maakte mijn ietwat autis­tische hartje telkens warmer. 

Uiteraard was het niet allemaal happy happy joy joy. Ik heb onder­vonden dat er een hele hoop fac­toren zijn die een optreden tot een succes dan wel een flop maken. Mijn zelf­ze­kerheid op een podium is daarvan wel­licht het belang­rijkste onderdeel. En hoe ik het ook draai of keer, ik blijf in essentie een ner­veuze zenuwpees die altijd wel even denkt van moeke, waar ben ik in gods­kle­renaam toch aan begonnen. Eens een zenuwpees, altijd een zenuwpees, dacht ik tot voor kort. Maar ik moet zeggen dat optreden goed is voor het ego. Hoe vaker je het doet, hoe beter het gaat. Je leert reacties te inter­pre­teren, je leert jezelf te ont­spannen voor je het podium opstapt en je leert je fouten en min­punten ten goede om te buigen.

Trouwens. In dat verband dient er een gouden lau­wer­krans bezorgd te worden aan mijn lief, zonder wie ik het mis­schien helemaal nooit gedurfd had. Terwijl ik zelf soms helemaal gek wordt van de neu­ro­tische stemmen in mijn hoofd, blijft Zezunja immer rustig en rela­ti­veert ze mijn stress zonder haar geduld te ver­liezen. Ze plaatst alle twijfels binnen het juiste per­spectief. Ze moedigt me aan en lacht me uit waar nodig. Maar bovenal: ze is er. Ze is er altijd. En ook al weet ik dat haar aan­we­zigheid bij optredens in de toe­komst geen con­stante kan – en moet – blijven, toch is de weten­schap dat de belang­rijkste persoon in mijn leven in het publiek zit telkens weer een grote sti­mulans. Wat dan vast weer een reden is om onder­ge­te­kende een sissy te noemen, maar dat kan me niet schelen. Woody Allen is ook een sissy.

Maar dat publiek dus.
U, met andere woorden.
Onder­koeld, onzichtbaar maar lief­devol tijdens Leuven Draait.
Heet­ge­bakerd, opeen­gepakt en enthou­siast bij De Spre­kende Ezels.
Verward, glim­la­chend en in de schaduw in de Libertad (Waar ik voor het eerst een microfoon gebruikte. Note to self: niet meer doen, rund).
Gezapig, gezellig en niet bang om te lachen met de ver­keerde grappen in Le Bal Infernal (Danku Lunatics!).
Onwennig, onge­vraagd uit het café geplukt en con­cur­rerend met de spreek­woor­de­lijke paar­dekop in Café Kos­mopol.
U bent een fijn publiek.
U bent een warm en lief publiek.
U bent een hard en er geen doekjes om windend publiek.
U bent een geva­rieerd en open-minded publiek.
Maar vooral.
U bent een publiek.
U bent een publiek.
U ver­dient een veer op uw hoed en een pluim in uw kont.

Dankuwel.

13 Responses

  1. Sparce schreef:

    Ik zou graag eens publiek zijn, maar zelden in de buurt. Zitten er hol­landsche per­for­mances aan te komen? Ofwel: gaat u internationaal?

  2. niets.dan.vuur schreef:

    Kan u ook niet eens iets doen in de buurt van Ant­werpen als­tu­blieft? Alstublieft?

  3. Yuri schreef:

    Geduld is een schone deugd. Dat is een spreek­woord waar zelfs mijn schurft het schurft van krijgt, maar soit. Als het aan mij ligt, sta ik gauw een keer in Nederland, en nog gauwer – want dich­terbij – een keer in Antwerpen.
    Eerst nog flink wat net­werken, en dan hoort u er meer van.
    Speel­plek­po­di­umtips zijn trouwens immer welkom!

  4. Sparce schreef:

    In Amsterdam hebben ze “De Kleine Komedie”

    Dat moet toch bij uw doel­groep passen, niet?

  5. Yuri schreef:

    Grapjurk. Ik ga eerst wat oefenen in Carré, goed?

  6. Jeronimo schreef:

    ik stuurde iets naar yuri at maandzand . com voor waaris­mijnmelk en dat adress geeft errors…

  7. Yuri schreef:

    Jeronimo! Maandzand bestaat niet, makker. Maar ’t is eens wat anders dan Maanzaad.
    However, onder­tussen is het je blijkbaar wel gelukt, want ik heb je mailtje binnen. Bin­nenkort op waarismijnmelk.wordpress.com!

  8. Mr. Coenegracht schreef:

    Ik vind dat u te weinig kin­der­voor­stel­lingen speelt de laatste tijd. Sorry, maar wat kabouters betreft (en ik heb begrepen dat een deel van uw voor­stelling aan hen gelinkt is) is er geen enkel publiek kri­ti­scher dan een publiek van 5‑jarigen. Probeer maar eens een onge­loof­waardige pin­nemuts of niet-zo-felkleurige kabou­ter­ransel te beschrijven: ze zullen u onge­twijfeld afstraffen met een huil­concert en een plets op uw poep!

  9. Yuri schreef:

    Heer Coe­ne­gracht!
    Alhoewel ik blij ben met uw immer pro­fes­si­onele advies, wil ik toch even het vol­gende opmerken. De laatste keer dat ik mijn act uit­voerde voor een kleu­ter­pu­bliek, heb ik zes maanden ondervoed door­ge­bracht in een Syrische cel.
    U begrijpt dat ik wat reserves koester…

  10. Urbain Alpain schreef:

    Heer Maanzand. Het is wel­licht jaren geleden dat ik hier iets schreef. Maar omge­keerd is het ook niet anders dus doet het er allemaal niet toe. Het is immers ook kouder geworden. Een ver­vlogen seizoen. Een duif de nek omge­wrongen. Met de glimlach. U kent dat ongetwijfeld.

    Maar goed, wat ik u wilde melden was het vol­gende, hetgeen komt met andere woorden. Pas op, het is daar: Dat ik u nog nooit in levend lijve aan­schouwde (ge moet god­ver­domme maar eens de moeite doen om op den West Vlaam­schen Buiten grappig te komen doen) wil niet zeggen dat uw vro­lijke stra­patsen mij niet genegen zouden zijn. Elk jong, opkomend, komisch talent kan op mijn mentale steun rekenen gelijk een econoom met een bril op een cal­cu­lator. Van die dingen waarop men tikt.

    Ik heb hier nog een sketch liggen – aan­gaande een vampier die flu­o­ri­se­rende jar­telles draagt tijdens zijn nach­te­lijke uit­spat­tingen – die ik aan de straat­stenen niet kwijt raak vanwege het inhou­delijk gewaagde timbre. Het ding is nochtans te koop voor 1200 flo­rijnen. Ja, het is een ietwat oudere sketch uit de tijd dat een florijn er nog toe deed. De wis­sel­koers van de florijn is mij niet bekend doch ik meen te mogen stellen dat die sketch in kwestie die 1.000.000 euro waard is.

    Mocht u nieuws­gierig en ver­mogend zijn dan kunt u contact met mij opnemen. Mid­de­lerwijl groet ik u met zwier en zwaai.

  11. Yuri schreef:

    Heer Alpain! Het is altijd een feest als u weer een keertje op bezoek komt. Van alle mensen die ik nog nooit heb ontmoet, bent u op zijn minst de meest intri­ge­rende. In dat verband is mijn nieuws­gie­righeid ver­mel­dens­waard, mijn ver­mogen echter con­cur­reert heden ten dage regel­matig met het nulpunt. Ik vrees dus dat u het voor­lopig met de net iets for­tuin­lijkere straat­stenen zult moeten doen, in het kader van het slijten van uw vam­pie­rens­ketch. Maar u mag er zeker van zijn dat ik aan uw deurbel hang van zodra mijn bank­re­kening uit zijn voegen barst. Dat gebeurt ver­moe­delijk ergens in de komende vijf jaar, als de reeds lang geplande staats­greep – waarvoor ik het sce­nario schreef – ein­delijk een vol­trekking zal vinden.
    Ik zal u via diverse media op de hoogte houden.

  12. GDB schreef:

    O ja, Ver­licht Despoot Yuri! Grijp de staat! Ver­grijp u aan de staat! Breng de staat zo erg aan het wan­kelen dat men, nadat u klaar bent, gewag maakt van de wank in plaats van de staat! O, Yuri! U bent klaar voor de macht en wij, uw fans, het plebs, het tut­jesvolk dat wacht om door u, ja door u en door niemand anders (niet door Leterme, niet door Milquet, niet door enig levend persoon hier op deze aard­kloot) betutteld te worden tot in de ‑zaniëste macht, wij ver­wachten u! Wij Willen Waar Woor Wons Weld! Dat laatste rijmt niet echt maar zo graag, nee zo GRAAG willen wij U aan de macht! O, Yuri! Yuri! Yuri! YURI! YURI!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.