Huil mij een beekje

Zit niet zo te janken
Ik noem je huilebalk
En ik zeg
Huil mij een beekje
Huil mij een beekje
Ik huil­de beek­jes over jou

Steek toch al die tranen
Daar waar de zon niet schijnt
Zelfs al huil jij een beekje
Huil mij een beekje
Ik huil een beek­je over jou

Ooit hing jij, ik hing je boven mijn bed
Maar jij zag niet wat ik wou
Even hui­len, samen hui­len onder de maan
Jij vond dat pathetisch
Jij die niet hui­len kon maar

Nu zit jij te janken
Ik noem je huilebalk
En ik zeg
Huil mij een beekje
Huil mij een beekje
Ik huil­de beek­jes over jou

Boven­staan­de tekst is een vrije ver­ta­ling van het won­der­mooie ’Cry me a river’, geschre­ven door Arthur Hamil­ton in 1953. Het lied­je is bekend in ontel­ba­re ver­sies. Hier­on­der vindt u de intries­te uit­voe­ring van Julie Lon­don uit 1955.
[audio:Cry_me_a_river.mp3|titles= Cry me a river |artists=Julie London] 

5 reacties

  1. GDB schreef:

    En ik blaas voor altijd zeep­bel­len, mijn jongen…

    Laten wij door het lint gaan.

    (laaa laaa laaa)
    (laaa laaa laaa)

  2. GDB schreef:

    Oeps… o ja, wat ik wil­de typen: bedankt voor de bloginspiratie!

    Ja, dat wil­de ik kwijt.

    Gr,
    GDB

  3. Yuri schreef:

    Steeds tot uw dienst, Heer GDB!

  4. Dr Peter schreef:

    Nog een paar van die jazz standards!
    Dan stuur ik een jazz­z­in­gen­de vrien­din op je af om ze op te nemen.

  5. Yuri schreef:

    Is dat een voorstel?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *