• Wannes Daemen

Japanners zijn stom

Er kwam een man aan­ge­fietst met een gevulde plastic zak uit de Del­haize aan zijn stuur. Hij stopte voor het rode licht. Hij zag er een beetje slonzig uit. Oude rafe­lende jas en scheve pet op het hoofd. Toen het licht op groen sprong, en hij wilde ver­trekken, scheurde één van de hand­vaten van de plastic zak. De zak gleed van het stuur en de helft van de inhoud kled­derde onge­nadig tegen het fietspad. Een flesje bier spatte uit elkaar en besmeurde de slonzige broek van de man. Een pot may­o­naise ont­plofte als een over­rijpe puist. In de zak zaten verder nog wat spullen die door het bier en de may­o­naise plots­klaps onbruikbaar werden. Onder andere een krant en een krop sla. Verder was het niet echt dui­delijk welke waren de man nog gekocht had, maar dat was ook niet meer belangrijk.

Terwijl een zestal fietsers de ravage met een boogje pas­seerden, zat er voor de man niets anders op dan zijn fiets aan de kant te zetten, en zijn geha­vende inkopen bij elkaar te schrapen. Daar slaagde hij moeizaam in, onderwijl het licht weer op rood vloekend. Het ramp­toe­risme rond het kruispunt tierde welig. Het gebroken bier­flesje en de over­blijf­selen van de pot may­o­naise legde de man tegen een paal, als waren het graf­re­li­kwieën. De overige – onge­broken maar besmeurde – waren propte hij weer in de gescheurde zak. Toen zette hij zijn fiets aan de kant, en met de geha­vende inkopen in beide armen geklemd trok hij terug naar de Del­haize. Ver­moe­delijk om een nieuw zakje.

Aan de andere kant van het kruispunt stond een groepje japanse toe­risten een authentiek vlaams flat­gebouw te bewon­deren. Ze waren net uit hun lelijke toe­ris­tenbus gestapt, en de als hals­ketting tegen de borst gedra­peerde tele­lenzen waren niet te tellen. Toen één van hen het tafereel aan de overkant in de gaten kreeg, porde hij zijn collega’s aan en een twin­tigtal spleetogen werden plot­seling gericht op de slonzige man met het gescheurde zakje. De tele­lenzen werden in paraatheid gebracht, en er ont­stond een koe­ter­waals geloe­zemoes van jewelste. De japanners bleven het tafereel gade­slaan, als aan­schouwden ze een mete­o­riet­inslag. Toen de slonzige man met het gescheurde zakje het kruispunt overstak, richting Del­haize, pas­seerde hij zijn tactloze toe­schouwers. Kwaad en ver­bou­we­reerd stapte hij langs hen door. De tele­lenzen en open­ge­sperde monden draaiden de hele tijd mee met de man, totdat hij honderd meter verder de draai­deuren van het groot­wa­renhuis bin­nen­wan­delde. Enkele onfor­tuin­lijke japanners zonder foto­toestel dromden samen rond de digitale exem­plaren van hun mede­rei­zigers en bewon­derden met kin­der­lijke kreetjes het vers geschoten materiaal.

Ik had zin om de gebroken pot may­o­naise en het zan­derige bier op een bordje aan de schaam­teloze toe­risten aan te bieden met de mede­deling dat het hier een authentiek en ver­fijnd vlaams streek­ge­recht betrof. Maar omdat ik geen karate kan, deed ik dat maar niet.

12 Reacties

  1. Jozef schreef:

    Tja, de één neemt er foto’s van, de ander schrijft er een stukje tekst over. Maar heeft er iemand de arme man geholpen, dàt is de vraag.

  2. Drs. Johan Arendt Happolati schreef:

    Thuis­ge­komen barstte de man in tranen uit: uit­geput omdat hij twee keer bood­schappen had moeten doen, spijt omwille van dat mooie geld dat ver­kwanseld werd en ver­bit­tering vanwege die pijn­lijke vernedering.
    Snikkend alles toch maar netjes opge­borgen in de koelkast.
    Oud en eenzaam, het is me wat.

  3. norman schreef:

    Ik hoop dat hij de vol­gende keer een echte bood­schap­pentas of van die stevige fiets­tassen neemt. Maar ja de ver­lok­kingen van de gratis tasjes van de super­markt, terwijl ze niet sterk genoeg zijn om een enkele banaan van behoor­lijke omvang in te vervoeren.

    Ik heb wel een beetje mede­lijden met de man.

    Aan de andere kant, zullen de Japanners hun fotos wel mee­ge­nomen hebben, om te laten zien, hoe smerig wij Euro­peanen zijn. We laten onze troep gewoon op straat liggen.

  4. GDB schreef:

    Ik heb geen mede­lijden met de man. Dat hij zich een auto koopt, de onbe­holpen schabouw!

    Jappen zijn ok. Heel erg zelfs. Foto’s nemen van de wereld kan niet fout zijn. Net zomin als er een verhaal over schrijven.

    Mensen die kiekjes schieten en teksten schrijven staan buiten de wereld en dat op zich is poë­tisch genoeg, vind ik. Zij bevinden zich pal op de grens van de verbeelding.

    Groetjes,
    GDB.

  5. Drs. Johan Arendt Happolati schreef:

    Wat jammer nou, Heer GDB, dat u dt zo brutaal zegt. Ik had nog wel mijn oude vadertje in gedachten…

  6. marlon vanco schreef:

    Dat die reacties van GDB en DJAH me niet echt lekker zitten, bwaah, humor ver­wordt zowat tot een finale dood­doener en dat is het dan. Een mens in nesten, blijft in zijn nesten en plengt mis­schien een stille traan. Alles van waarde is weerloos.
    (hangt er een actueel taboe over zoiets als empathie?)

  7. Yuri schreef:

    Meneer Vanco, kan u dat even ver­talen voor de lezers die géén Klingon spreken?

  8. Drs. Johan Arendt Happolati schreef:

    Heer Marlon,
    U hebt eigelijk gelijk. Ik heb ook veel te dik­wijls de neiging om alles wat op de weblogs komt in het bela­che­lijke te trekken. Dat is natuurlijk leuk en je scoort ermee. Maar ik heb ook al dik­wijls onder­vonden dat in wezen ern­stige stukjes kom­pleet ver­prutst worden door de reacties ach­teraf. En de schrijver zelf doet dan ook maar mee met die leukte, omdat hij vreest dat de anderen zullen denken dat hij zichzelf te veel aux sérieux neemt.
    Een ern­stige groet.
    (nou wordt het helemaal droevig en dat is er nu ook weer over…)

  9. Zezunja schreef:

    Dames en heren, dit is een ern­stige zaak. Japanners zijn stom en potten may­o­naise uit je handen laten vallen is ook heel stom. Daar moeten we niet te licht­zinnig over denken. De wereld is stom en het is maar goed dat er nog mensen als de heer Vanco bestaan.
    De harteloosheid!

  10. urbainalpain schreef:

    Mijne heren en één ruzie­ma­kende vrouw,
    Laten wij hier geen over­haaste con­clusies trekken uit deze schijnbaar hart­ver­scheu­rende gebeur­tenis. Laten wij de feiten op een rijtje zetten. Merk van bier noch may­o­naise wordt in deze schoon Vlaamse ver­telling vermeld. Ik zeg u, wij mogen als derden geen standpunt innemen aan­gaande deze gebeur­tenis want wie zijn wij om ons te willen mengen in de recla­me­tech­nieken van een wereld­markt. Als promotie-adviseur (eerste in rang) kan ik u melden dat een nieuwe recla­mespot nakende is waarin een geha­vende fietser wordt opge­voerd die een onbe­duidend merk bier en may­o­naise aan zijn handen ziet ont­glippen terwijl hij gespot wordt door een roedel Japanners. Een vol­gende take bestaat erin dat we die­zelfde man met dezelfde maar dit keer IN PLASTIEK VERPAKTE pro­ducten van het merk JUPILER en CALVE dol­ge­lukkig uit dat filiaal zien komen wan­delen. En dan mis­schien ergens op het eind een tekst in beeld die luidt: “Hoedt u voor een com­mis­si­o­naire ver­zakking, ga voor een plas­tieken ver­pakking!” Eind goed al goed, dus. Dui­delijk een zet van de Japanse plas­tiek­maffia, wat ik u brom!

  11. gfngycgtrjgfbf schreef:

    ja find ik ook

  12. Chilbil schreef:

    HOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOi Gozertjes JAPPANERS ZIJN COOOOOOOOOOOOOOL

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *