Pipikakastront

Ik had ooit een lief dat zo dom was dat ze niet eens door­had dat ik het had uit­ge­maakt. Een inter­ga­lac­ti­sche dom­heid die zelfs Borgs en Kling­ons en Smosni­che­vs met ver­stom­ming zou slaan. Dat was uiter­aard ook de reden dat ik haar dump­te. Vrou­wen moe­ten min­stens een uur over Proust kun­nen pra­ten zon­der twee keer het­zelf­de woord te gebrui­ken, voor ik hen aan­trek­ke­lijk vind. Het meis­je waar dit ver­haal over gaat dacht (en denkt nu nog steeds) dat Body­sol en Aliplast mer­ken van over­hem­den zijn.

Om haar dui­de­lijk te maken dat ik het meen­de met dat uit­ma­ken, bedacht ik een plan. Ik nam een lege schoen­doos en zet­te die op de grond. Ik trok mijn broek op de enkels en kak­te de doos half­vol. Een ech­te drol draai­en was het niet, want ik had net chi­li con car­ne gege­ten. Het resul­taat was een soort chi­li con car­ne reïn­car­na­tie. Daar­na mas­tur­beer­de ik kort maar krach­tig en spoot mijn bal­len leeg in de schoen­doos. Toen wil­de ik dou­chen, wat niet te ver­won­de­ren viel gezien de geda­ne arbeid. Na het dou­chen ble­ven er haren en prut ach­ter in het put­je. Die vis­te ik eruit en ik deed ze bij in de schoen­doos. Ik peu­ter­de wat in mijn neus en oren en kneed­de de daar­uit voort­ge­ko­men sub­stan­ties tot kunst­wer­ken waar Jan Hoet zijn – euh – neus niet voor zou opha­len. Toen merk­te ik dat ik veel te lan­ge nagels had en met een pas gesle­pen nagel­knip­per ver­los­te ik mezelf van de over­tol­li­ge schel­len. Ik kie­per­de alles bij het dam­pen­de hoofd­ge­recht in de schoen­doos. Even dacht ik: Als ik er nu ook nog in slaag om mijn over­ge­ble­ven maag­in­houd kok­hal­zend in de doos te plem­pen, dan heb ik alle belang­rij­ke lichaams­voch­ten gehad. Maar om heel eer­lijk te zijn, leek het pap­je al heel erg op kots. Ik vond het toen mooi zo.

Ik roer­de nog even flink met de wc-borstel in de doos, alvo­rens ze goed dicht te plak­ken met bre­de toi­le. Toen deed ik er een gou­den papier­tje rond en een bre­de flu­weel­ro­de strik. Ik hing er een hart­vor­mig kaartje aan met daar­op de won­de­re woorden:

Alles wat van mij is, is ook van jou…

Ik bel­de een koe­rier om het pak­ket­je bin­nen het uur te laten bezor­gen op het per­so­neels­feest­je waar mijn toe­kom­sti­ge ex-lief een toe­spraak moest geven over het nut van gevelreiniging.

’s Ande­ren­daags kreeg ik een sms:

Bedankt vr de lek­ke­re chi­li con car­ne. Mag ik t recept eens? xxx

20 reacties

  1. jessie schreef:

    Toch sterk dat ze chi­li con car­ne juist spelde :)
    Het is dan wel geen Proust, maar kom.

  2. J schreef:

    Ze maak­te gebruik van de mazen van uw taal. Boven­dien revan­cheer­de ze zich door zich met terug­wer­ken­de kracht in uw gedach­ten te nes­te­len als dat dom­me mok­kel­tje dat u nog dom­mer maak­te omdat ze door de selec­tie heen kwam. Dat is niet dom, dat is geniaal!

  3. Yuri schreef:

    @ jes­sie: Daar schep­te ze op feest­jes altijd over op, over dat ene woord dat ze juist kon spel­len. En dan was ze altijd ver­ge­ten wat dat woord ook weer was.
    @ J: U klinkt als iemand die Proust kan citeren.

  4. urbainalpain schreef:

    Dat plan was dui­de­lijk ver­lo­ren tijd, heer Maan­zand, u zult op zoek moe­ten naar iets anders.

  5. het ex-lief in kwestie schreef:

    yuri
    ik geloof er niks van wat ge schreift- het was toch hope­lijk wel ne vehe­ta­rie­se chi­li con car­ne he hope­lijk zeg
    ik hoop het hoor yuri want anders gaat mijn maag weer keren, ge weet dat ik niet tege vlees kan en dat ik daar moet van spugen

    veel liefs yuri! tot gouw hopelijk

  6. Yuri schreef:

    *Haalt lege schoen­doos uit de kast*

  7. Lord CMS schreef:

    euhm dit is bij­na vui­ger dan die ver­telst­jes die de goie ouwe GDB placht ener te schrij­ven over zijn ”excre­men­ties” ende ande­re sappen

  8. Yuri schreef:

    Excre­men­ties for president.

  9. Zezunja schreef:

    *piest in string in van het lachen*

  10. Jerry Jumper schreef:

    De koe­riers zul­len dezer dagen wel op straat gaan komen. Alle lezers van maan­zand heb je immers een vre­se­lij­ke tip gege­ven hoe ze mak­ke­lijk van hun vrien­din afra­ken. Maar het is weer maar eens de bood­schap­per die er ook de vre­se­lij­ke gevol­gen van moet dragen! :-)

  11. Pietel schreef:

    Een heer­lijk vies verhaaltje.

  12. urbainalpain schreef:

    Geach­te Heer Maanzand,
    Bent u zich heden zelf in het werk van Mar­cel aan het ver­die­pen of sleept u zich moe­de­loos door een win­ter­de­pres­sie? Wak­ker wor­den en pos­ten, godverdomme!

  13. Moniq schreef:

    De ene rei­ni­ging is de ande­re niet.

  14. Yuri schreef:

    @ urbai­nal­pain: Nee en enigs­zins. Ik wil blij­ven lig­gen en ik doe mijn best. Dank voor de aansporing.

  15. jt schreef:

    Maar waar blijft die pipi uit de titel? Opge­stuurd in een ther­mos als bege­lei­dend drankje?

  16. Yuri schreef:

    Nee hoor. Die ben ik kwijt­ge­speeld in de douche.

  17. Chloe schreef:

    prach­tig stuk­je vozi­teit voor zover dat woord bestaat,maar hoe zijt ge van haar afgeraakt?

  18. Yuri schreef:

    Dat ben ik niet.
    We zijn getrouwd en heb­ben 17 hele lelij­ke kinderen.

  19. levi schreef:

    heb je een foto??

  20. Yuri schreef:

    Een foto van het kado of van mijn 17 kinderen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *