Lilimoen gooide een stokje door de voorruit van mijn zintuigen. Danku Lilimoen. Zintuigen zijn tof. En hoewel ik geen zin heb om me te beperken tot de vooropgestelde aantallen, neem ik het stokje graag aan. Omdat ik van de dokter niet zo negatief moet doen jegens stokjes. Ze kunnen het ook niet helpen. En ze zijn leuk. Soms. Zoals deze.

Noot: Dat u niet denkt dat u hieronder een helder beeld krijgt van mijn zintuiglijke orgasmes. Het is een momentopname, […]

Lees verder →

Stokjes stinken. Dat zei ik al eerder en nu zou ik die Dat zei ik al eerder kunnen gaan linken naar oudere stukjes over stinkende stokjes, maar daar ben ik gewoon te lui voor. Ik ben te lui om stokjes te vangen, zoals het net door mijzelve verzonnen spreekwoord zegt. Dus doe ik met zo’n stokje meestal gewoon wat ik wil.

Nu wil het stokkerige toeval dat bij het stokje dat ik net ontving van Babette mijn eigenwijze […]

Lees verder →

Ik zei het al eerder: stokjes stinken. Maar als meneer Koen Fillet mij er eentje toewerpt, en even later doet Ine Dehandschutter krek hetzelfde, dan zal er wel enige voorbestemming in het spel zijn. Daarom dus – sinds lang – nog eens een echt stinkend stokje op Maanzand.

Een essay over de status van wit brood in onze samenleving.

1. Wine-gums en melkpoeder
Ik heb onderontwikkelde smaakpapillen. Ik proef geen verschil tussen een groene en een gele wine-gum. Vanochtend deed ik melkpoeder in mijn koffie en het smaakte net hetzelfde als the real thing. Maar daarover later meer. Dit is één van die stukjes die ik eigenlijk helemaal niet wil schrijven, omdat mijn klavier er van gaat dampen. Maar ik doe het lekker toch. Ik was afgelopen zaterdag […]

Lees verder →

Godverdegodver. Welaan dan.

Hoeveel boeken heb je in je boekenkast staan?
Bij de tandarts werkte een nieuwe assistente. Kitty was haar naam en rondborstig haar karaktertrekken. Zij het dat dat minder met haar karakter te maken had dan met haar fysieke verschijning. In elk geval werd mijn schouder – telkens de tandarts aan Kitty vroeg om het overtollige speeksel even weg te zuigen – compleet lam gemasseerd door de ritmische bewegingen van Kitty’s karaktertrekken. Na verloop van tijd vroeg Kitty […]

Lees verder →

Vijf betekenisvolle gebeurtenissen uit het leven van Yuri Maanzand, meerbepaald de afgelopen vierentwintig uur (niet in chronologische volgorde):

Gebeurtenis 1: Op het kruispunt aan de Delhaize wordt een kinderwagen op het zebrapad ei zo na aan flarden gereden door een lompe en veel te snelle autobestuurder die naar rechts draait. Als de mama van dienst niet net op tijd een stapje naar achter deed, dan zou de boreling wellicht over het hele kruispunt bij elkaar geraapt kunnen worden. Minstens tien […]

Lees verder →

Hehehe. Let’s fuck things up:
Als iemand je een vraag zou stellen waarop het antwoord volstrekt niets met die vraag te maken mag hebben en waarbij je de vraagsteller toch een voldaan gevoel moet geven in die zin dat hij/zij achteraf niet komt zeuren dat dat er niks mee te maken heeft, en als je er dan ook van uitgaat dat dit zo’n vraag is, wat zou je dan antwoorden?

Een stokje is een verkleinwoord voor stok. Het is ook zo’n typisch estafettair weblogfenomeen waar ik schurft van krijg nog voor het begint te jeuken. Ik kreeg zo’n stokje toegeworpen in het midden van een autonoom afgekondigde pauze, dus u begrijpt de frons in mijn wenkbrauw.

Maar laten we niet zeuren. De wereld zit vol verrassingen. Ik kreeg het stokje toegeworpen uit appelblauwzeegroene richting, en dat alleen is reden genoeg om me gevleid te voelen. Bovendien neem ik […]

Lees verder →