Diversiteit!
Mijn naam is Nicolaas Breytenbach. Ik ben door de Leuvense studentenraad uitgenodigd om een woordje te doen in het kader van de week van de diversiteit, maar dat […]
Lees verder →
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Mijn naam is Nicolaas Breytenbach. Ik ben door de Leuvense studentenraad uitgenodigd om een woordje te doen in het kader van de week van de diversiteit, maar dat […]
Lees verder →
Dag Leentje -
Soms bewandelt het noodlot onverwachte paden. Lees verder →
Toen ik zondag ergens in de buurt van Aalst ons tweedehands kermisbakske voelde vertragen, wist ik nog niet wat een distributieriem was.
Een paar uur later kon ik zeggen dat ik voor het eerst in mijn leven pech met de auto heb gehad, dat ik voor het eerst in mijn leven met een praatpaal probeerde te bellen (dat lukte niet), dat ik voor het eerst geholpen werd door Touring, […]
Niet dus. Op zondag 19 juli mag ik à volonté met mijn mond vol eten babbelen, en wel tijdens de Gentsefeestenbrunches van eethuis Molé in Gent. Handig toch, dat die Gentse Feesten altijd in Gent doorgaan. Die flauwe grap gebruik ik enkel om te camoufleren dat ik nog nooit naar de Gentse Feesten ben geweest, een lacune in mijn leven waar ik mij uiteraard bodemloos voor schaam.
U bent bij deze dus van harte uitgenodigd in de Land Van […]
Lees verder →
Debacle numero uno: Grand Cafe Berlage, Eindhoven
Ik keek reeds lang en reikhalzend uit naar de voorrondes voor het Cabareteske festival. Ik had al veel goeds gehoord over de wedstrijd en het feit dat er veel Belgen de revue zouden passeren, maakte mijn bange hartje warm. Maar het werd dus een debacle. Ik ben even te lui om synoniemen voor debacle te verzinnen, dus u gaat het woord in de komende regels nog […]
Lees verder →
Mijn vriend is eenzaam. Hij is alleen en een beetje verdrietig. Hij had een lief, maar nu niet meer. Zijn meisje is gaan lopen omdat ze niet van zijn playstation hield. En ook niet van zijn verzameling gekke dingen. Mijn vriend verzamelt gekke dingen, en dat is niet raar. Ook al zei zijn meisje dat dat wel raar was. Waarna ze dus is gaan lopen. De trut.
Mijn vriend zoekt een nieuw lief. Een nieuw meisje. Geen jongen, want mijn […]
Lees verder →
Ik ontdekte vorige week dat ik te veel droom en te weinig plannen maak. Ik probeer dat proces om te keren. Tot zover de Bond-Zonder-Naam-spreuk van de week. U mag gauw vanalles van mij verwachten. Vanalles is onder andere een verslag van dat getetter hier een tijd geleden, een verslag van cabareteske ondingen en wat dat met mijn ego doet en ook wat mijn ego daar dan verder mee gaat doen, een hele hoop liefdesbrieven en een […]
Lees verder →
Ik weet niet veel van Rotterdam, maar sinds gisteren weet ik dat Theater Zuidplein een aangename en kleurrijke oase is te midden van een hoop nieuwerwetse hoogbouw, parkeergarages en een smakeloze brasserie of drie. Ik weet sinds gisteren ook dat pepermunt een handig hulpmiddel is om vervelende hoest tijdens mijn geneuzel op een podium de kop in te drukken, maar dat veel pepermunt op een lege maag nefaste gevolgen heeft voor de stoelgang. Zeker als je […]
Lees verder →
Ik wist natuurlijk al langer dan vandaag dat Nederland tof is. Dat vermoeden werd afgelopen weekend nog maar eens aangewakkerd.
Tijdens de voorronde voor het Rabo Camuz Kleinkunstfestival in Leidschendam werd ik erg warm ontvangen, en ondanks het feit dat er slechts twee kandidaten waren – waaronder ik, werd het een heuglijke avond. Ik realiseerde me trouwens pas achteraf dat het mijn allereerste optreden boven de […]
Lees verder →
Onder het motto En dan nu, weeeeeral reclame! maak ik graag even – euh – reclame voor de nederlandse podiumverschijningen in mijn nabije toekomst. Elke toffe Nederlander is bij deze uitgenodigd waar mogelijk. Andere nationaliteiten uiteraard ook.
Op vrijdag 1 februari neem ik deel aan één van de voorrondes van het Rabo Camuz Kleinkunstfestival in Leidschendam. De betreffende voorronde begint om 20:30 en is publiek toegankelijk – inkom 6 euro. Info
Lees verder →
Als men mij vraagt wat ik dan precies doe op zo’n podium, weet ik nooit goed wat zeggen. Ik betrap mezelf erop dat ik dan analytische constructies ga bedenken die met haken en ogen aan elkaar hangen, en af en toe sluipt daar dan het woord ‘comedy’ tussen. Dat slaat eigenlijk nergens op. Ik doe helemaal niet aan comedy.
Ik heb in de afgelopen maanden
Lees verder →
Archief voor de rubriek 'Wannes on stage'
Soms kruip ik op een podium. Dan vertel ik verhaaltjes of doe ik een dansje.