Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.Opluchting
Een konijn en wat pruimen zaten aan de toog
Van een heel goedkoop moppenboek
Het noodlot hing dreigend tussen beiden
Toen bestelde iemand een pannenkoek
Nog gedichtendag
Naar men zegt is het gedichtendag
Ik weet niet precies wat dat betekent
Maar ik denk dat ik dan dichten mag
Echter. Ik ben soms te lui voor woorden
En ook nogal vlug content
Ik ben al blij als het van ver op een
Gedicht lijkt en als het veelbelovend
Begint ook al rijmt het daarna niet meer
Doei
Gedichtendag
Naar men zegt is het gedichtendag
Ik zou wel willen meedoen
Maar ik zit met 4 Non Blondes in mijn kop
En dat is ongeveer hetzelfde als
Rustig een fietstochtje willen doen
Met Astrid Bryan achterop
Een tweede lading angst
Vier bange maar vrolijke gedichtjes voor Marina, Niki, Martinke en Bert. Zij waren zo eerlijk mij hun angsten toe te vertrouwen.
Marina is bang
Waarschijnlijk een spin
Geenszins Sebastiaan
Danst de Tarantella in de zon
Vermoedelijk een spin
Geenszins in mijn koffer
Wou dat ik naar de Balearen kon
Niki is bang
Stond er maar
Een paard in de gang
Want die haai in het zwembad
Jaagt mijn dierenliefde op stang
Martinke […]
Lees verder →
Een eerste lading angst
Vijf bange maar vrolijke gedichtjes voor Ingrid, Rutger, Frommel, San en Joost. Zij waren zo eerlijk mij hun angsten toe te vertrouwen.
Ingrid is bang
Nooit meer boeken lezen over wespen die steken
Nooit meer geld uitgeven aan verloren verstand
Altijd in de steek gelaten worden, al dan niet door wespen
Altijd bang voor platzak, nooit meer bang voor brand
Rutger is bang
Bang zijn om niet meer fantastisch gevonden te worden is best kut Lees verder →
[…]
Mijn wolk
Soms ben ik een luchtballon
Spelevaren op golven van wanhoop
Schrik voor de platte aarde
Stijf van hitte en tranen
Soms hang ik zwevend te slapen
Sporadisch gewekt door pleinangst
Schrik voor de onzachte landing
Suf van stotterend ademen
Soms zijt gij een aambeeld
Stevig en sterk en klaar voor vonken
Strekt gij uw armen in troost
Strak in lijf en lendenen
Soms doet gij het licht uit Lees verder →
Streelt gij […]
Gedicht voor Mega Mindy
Als het stof is neergedwarreld
en de zon priemt haar magere straaltjes
door het gifgroen gekleurde wolkendek
en de lijken worden geteld.
Als de dag weer schoorvoetend aanbreekt
en de bomen laten in weerzin
hun kale geblakerde takken hangen
en het puin wordt geruimd.
Als het einde al voorbij is
en een nieuw begin klinkt als de cynische mantra
van een zelfmoordterrorist
en niemand klimt nog op de barricaden.
Dan zal […]
Lees verder →
Superman
Kijk, lief
Ik ben Superman
Ik vecht en ik vecht en ik vlieg
En ik vlieg
En als de koffie op is
En de ramen zijn gewassen
En ge twijfelt over waar de grond ook alweer was
Dan vlieg ik
Want ik ben Superman
En ik vecht en ik vecht en ik vlieg
Ik vlieg voor u op zoek
Naar spons, licht en helderheid
Kijk, lief
Zie mijn frakske wapperen
De laatste doet het licht uit
Ge moet niet droevig zijn.
Ge moet niet wenen en ge moet niet innig deelnemen.
Ge moet niet treuren omdat ge denkt dat het over is.
Ge moet mij niet vastpakken en zeggen dat ge mij gaat missen.
Ge moet geen tranen laten.
Ge moet geen liedjes zoeken vol betekenis.
Ge moet vrolijk zijn en lachen.
Ge moet de zonsondergang tegemoet wandelen.
Ge moet uw lief kussen en zeggen dat ge goesting hebt.
Lees verder →
«Want wij zijn allemaal op weg naar huis.
Traag voortschuifelend, enkelen met een fles.»
Wannes zelf.
Bron: De man die geen / Wij zijn allemaal
Archief voor de rubriek 'Poezie'
Poëzie is overal, maar niet noodzakelijk in dichtvorm.