Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Bovenstaande linkerhand – en wat voor één – werd mij toegestuurd door Zezunja. Ik moet zeggen dat ik even stil werd toen ik deze foto voor het eerst aanschouwde. Een krop nam bezit van mijn keel, en in eerste instantie kon ik niet onmiddellijk iets waarnemen. Maar toen ik een poging deed om me voor te stellen hoe de hand van Zezunja zou voelen, stroomde de ene wondere gedachte na de andere als warme melk met honing […]
Lees verder →
Deze linkerhand werd mij toegestuurd door Sara Theunynck. Sara is een rebelse twintiger met pleinvrees. Ze houdt van couscous, luistert enkel naar muziek van vóór 1985, en is allergisch voor Philips Softone lampen. Ze bezit het merkwaardige talent om haar handdruk ergens achter te laten. Mensen bij wie ze op bezoek komt, hebben soms dagen later nog steeds het vage gevoel haar vingertoppen te voelen. Dat gevoel verdwijnt meestal pas na ettelijke wasbeurten. De verdere levensloop van Sara is enigszins […]
Lees verder →
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Susan Pinkster. Susan is een vrolijke twintiger die houdt van deeg kneden, ongeverfd hout en boetseerklei. Enkele jaren geleden werd ze in haar linkerpols gebeten door een behekste baby. Er rust nu een vloek op haar waardoor ze prompt zal overlijden op het moment dat haar eerste kind de zin Wagabompoe dikkiedrollebuup kot kot kanarieniemeer indehand zal uitspreken. Susan studeert microbiologie maar heeft erg veel moeite om de richting af te maken […]
Lees verder →
Bovenstaande rechterhand werd mij toegestuurd door Roel Buining. Roel is een kabouter van een jaar of veertig die sinds zijn zestiende ajuinen en bieslook kweekt. Roel is een stoere kabouter, die zich – in tegenstelling tot zijn dorpsgenoten – wel eens in de grote-mensen-wereld waagt. Daar haalt hij dan stiekem allerlei grappen en grollen uit. In chique restaurants klautert hij op pas gedekte tafels en laat dan vieze vingerafdrukken achter op glazen en servietten. Hij woont in een […]
Lees verder →
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Karin. Karin is een zesentwintigjarige uitzondering op de regel dat kikkers in een prins veranderen. Geboren als groene boomkikker, werd zij op vierjarige leeftijd namelijk tot mensenmeisje gezoend door een dame die wellicht iets anders verwachtte. Enkel de flexibiliteit van haar pinken verraadt nog een beetje haar amfibische verleden. En ze wil zich wel eens opblazen als ze kwaad wordt, maar dat gebeurt zelden. Karin kan heel goed vliegen vangen en splijt […]
Lees verder →
Bovenstaande linkerhand werd mij toegestuurd door Charlotte Peys. Charlotte is een vijftienjarige puber die erg populair is op school, en de vriendjes aan elkaar rijgt. Ze houdt van papier-maché, zoutdeeg en stressballetjes. Tot haar twaalfde heeft ze weinig aandacht gehad voor haar handen omdat die naar eigen zeggen veel te klein waren. Toen ze dertien werd kreeg ze van haar oma een paar zelfgebreide handschoenen, die haar niet bleken te passen. Sindsdien is ze tevreden met de lengte […]
Lees verder →
Archief voor de rubriek 'Ik vraag uw hand'
In deze rubriek kan ik eindelijk eens gebruik maken van mijn schromelijk onontgonnen talent om handen te lezen. U leest het goed: ik lees handen. Ik doe dat uiteraard met lak aan enige astrologische onderbouw of occulte handlijnkunde. De manier waarop ik handpalmen en handruggen lees is voor vijftig procent gebaseerd op toeval, voor dertig procent op creatieve inspiratie, voor vijftien procent op jarenlange navelstaarderij en voor vijf procent op wat het aura van wijlen Frank Sinatra mij influistert. U moet van mij dan ook geen waarheidsgetrouwe analyses verwachten, wel zal ik de handen die ik onder ogen krijg behandelen alsof het kleine kunstwerkjes zijn. Want elke hand heeft iets te vertellen. Alleen kan ik dat natuurlijk veel mooier verwoorden dan Jomanda of Rasti Rostelli. Dat heeft een waarzegster me ooit toevertrouwd.