Ik ontdekte vorige week dat ik te veel droom en te weinig plannen maak. Ik probeer dat proces om te keren. Tot zover de Bond-Zonder-Naam-spreuk van de week. U mag gauw vanalles van mij verwachten. Vanalles is onder andere een verslag van dat getetter hier een tijd geleden, een verslag van cabareteske ondingen en wat dat met mijn ego doet en ook wat mijn ego daar dan verder mee gaat doen, een hele hoop liefdesbrieven en een plan – nee, geen droom – om daar een uitgever mee lastig te vallen. En ik ga reageren op al jullie reacties die tot op heden stilzwijgend op een antwoord wachtten. En ik ga veel meer schrijven. Dat is ook een plan. Voeg daar een k aan toe, en je hebt een plank en dat heeft er verder helegans niks mee te maken. Maar een plank mag ook al eens gezegd worden. Plank. Zo.

Voorlopig moet u het doen met het volgende. Vanavond – ja, vanavond al, ik weet het – is er een Groote Diversiteitsshow in Alma 2 in Leuven. Die show is een onderdeel van de Week van de diversiteit van de Leuvense Studentenraad. Vanavond gebeurt er vanalles, en vanalles is onder andere iets met muziek, iets met kortfilm, iets met iets dat ik niet meer weet, en ook iets om te lachen. Dat laatste komt ook door mij. Of nee, dat kwam door mij. Want als u doorklikt naar het programma, dan ziet u daar ergens Maanzand staan. Maar Maanzand kan niet, want Maanzand is ziek. Dat is niet echt helemaal waar, maar neemt u dat nu gewoon even van me aan. En ook dat Maanzand een afgevaardigde stuurt in de persoon van Nicolaas Breytenbach, een Zuid-Afrikaans antropoloog. Meneer Breytenbach zal het vanavond hebben over de Zuid-Afrikaanse Scheldkabouter. En daar heeft ondergetekende niks, maar dan ook helemaal niks mee te maken. Of misschien een klein beetje, maar vertel het vooral niet verder.

En kom gewoon kijken als u in de buurt bent.
Het is leerrijk en educatief verantwoord, namelijk.