Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
Ik heet Wannes. Welkom in mijn hoofd.
Van schemering tot slaapdronken nog
Van stukske krant met een bakske troost en
Van dat het daghet in den oosten
Zo stond de morgen
Van ochtendkak tot warme bakker
Van het ochtendlicht met zachte gloed en
Van wat die gloed met uw ogen doet
Zo stond de morgen
Van zwijgen totdat het goud wordt Lees verder →
Van zelf de zon zien komen en
Van denken hoe blij bomen zijn
Zo stond de morgen […]
Gij zijt een gedicht vol metaforen
Gij zijt een boek met een zachte kaft
Gij zijt de plots binnentotterende bolbliksem
Die mijn libido het nodige vonkje verschaft
Gij laat mij alle hoeken van uw lijfke zien
Van de rijzende zon tot de USA
The United States of Alstublief lief meiske
Mag ik nog zo’n wereldkus voor ik ga?
En als ik ga, mag ik dan weer komen? Lees verder →
Mag ik dan smeken om een […]
Er zijn deze week twee figuren die in aanmerking komen voor de titel Ongelukkigste man van de week. De eerste is onze plaatselijke buurt-exhibitionist die gisteren het langsrijdende verkeer vanuit zijn raam stond te regelen met zijn ongewassen leuter als belangrijkste instrument. Voor een hilarisch relaas van dit potloodventend gebeuren verwijs ik u graag door naar mijn lief. De man die ik als kandidaat naar voor wil schuiven, heeft een heel ander […]
Lees verder →
Skydiven
Ik droomde vroeger dat ik vliegen kon
‘t Is te zeggen niet vliegen als dusdanig
Eerder wandelen
Als op een trapke
Een soort onzichtbare loopplank
Als een aanloop naar – letterlijk dan – skydiven
Skydiven
Ik wou dat ik kon skydiven
Ik hou niet eens van zwemmen
Maar duiken in het blauw is mooi
En ge hebt daar geeneens vleugels voor nodig Lees verder →
Ge wandelt gewoon naar boven
Zo hoog als […]
Ik moet kwijlen als ik aan je denk. Ik ben een blauwe hond en in mijn ogen wellen de blues. Alles wat ik wil is even tegen je been aanrijden, heel zachtjes. Mijn hart ligt stil te janken onder het halogeen van een verlaten dierenkliniek. De kooi is dicht en de dokter is weg. Buiten schemert het, binnen is het hondenweer. In het aquarium aan het raam probeert een zieke platvis Billie Holiday te imiteren. Ik krijg last van tongtaco* […]
Lees verder →
Het optreden van ondergetekende bij De Sprekende Ezels op maandag 19 november is vervroegd naar maandag 15 oktober.
Dat u het even weet.
De Sprekende Ezels
Vrij laag podium voor poëzie, stand-up, muziek, hamsterslingeren…De Sprekende Ezels is een vrij podium voor jonge dichters, muzikanten, stand-uppers… Dit is een podium van het Antwerpse Stichting Zondag! om mensen te overhalen hun kunsten op een podium te vertonen. En nu is Leuven aan de beurt!
Eerste Sprekende Ezels:
[…]
Lees verder →
Het was geleden van mijn tiende of elfde levensjaar dat ik gestoken werd door een wesp. Dat was in het hartje van de zomer en ik speelde in de king-size zandbak die mijn vader voor zijn kroost had aangelegd. Ik bakte zandtaarten en lachte mijn jongere zussen uit met hun halfbakken spritskoeken. Tot die zwart geel gestreepte klootzak op mijn pols kwam zitten. Hoe het daarna exact in zijn werk ging, weet ik niet meer precies. Ik weet nog dat […]
Lees verder →
Als kind wilde ik nooit zout op mijn frieten. Dat kaderde enigszins in het ‘jakkes-lust-ik-nie-zulle-moeke’-adagium dat ik als tiener hanteerde. Ik lustte in die tijd geen spruiten, geen witloof en geen champignons. Alleen die spruiten heb ik later leren appreciëren. Gelukkig maar, want spruiten zijn – na erwten – de lekkerste groene bollekes die er zijn.
Maar over dat zout dus. Het was niet zo dat ik geen zout lustte, nee, het was eerder een kwestie van lef. Op tienjarige […]
Lees verder →
Pardon, ik was in de dat
Je DAT voor elkaar zou krijgen.
Tijd te verknallen. Sindsdien maanden
De verschillen tussen het Vlaams
En sorry wij zijn geen jij bent
Nu maar uit,speel vaker
met de fluit. dat is wat
Het doel is jouw verhaal in vertelling. draag het
Ze belden. Nooit opgenomen natuurlijk en
Vertellen over
Ik doe ook mee.
Echt ik heb nodig
Te veel nadenken en
Hallo jean mari ik ben het
Normale dagelijkse
Lees verder →
Archief voor oktober 2007