Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.Liefste (028)
Vanuit de cockpit van mijn ruimtependel zie ik je ruisende lokken uit alle hemelkringen waaien. Het voelt een weinig onnozel om zo ver van al het aardse op zoek te gaan naar liefkozingen van weleer, maar ik ben een klein despootje in mijn zelfgestichte weemoed. Ik kan niet anders dan vorsen naar kussen, weelden, woorden van vroeger. Hier in het luchtledige dwaalt mijn saudade als een gedicht van Slauerhoff tussen de sterren. In deze zee van altijddurend leed blijf ik uit mijn betraande ogen kijken en wacht ik op verdoving. Een woord, een zin, een blik op één van je wangen. Ik mis je hard en innig.
Liefs, Wannes
Deze keer deed ik het met ruimtependel, saudade en despootje.
(Nieuwe woorden graag in reactiedinges)
De eerlijkheid gebiedt me trouwens toe te geven dat ik voor bovenstaande brief inspiratie haalde uit een gedicht van – jawel – Jan Jacob Slauerhoff. Ziedaar:
Saudade
Ik heb zoveel herinneringen,
Als blaadren ritslen aan de bomen,
Als rieten ruisen bij de stromen,
Als vogels het azuur inzingen,
Als lied, geruis en ritselingen:
Zoveel en vormlozer dan dromen.Nog meer: uit alle hemelkringen
Als golven uit de zee aanstromen
En over brede stranden komen,
Maar nooit een korrel zand verdringen.Ze fluistren alle door elkander
Wild en vertederd, hard en innig;
Ik word van weelde nog waanzinnig,
Vergeet mijzelf en word een ander.De droeve worden altijd droever,
Nu ik het onherroeplijk weet,
Steeds weer te stranden aan de oever
Der zee van ‘t altijddurend leed.Ook de gelukkige worden droever,
Want zij zijn voorgoed voorbij:
Kussen, weelden, woorden van vroeger
Zijn als een dode vrucht in mij.(Jan Jacob Slauerhoff, uit de bundel: Soleares III Saudades)
Wellicht enigszins verwante berichten:
8 reacties
Hola Yuri, ge zijt nogal losgeslagen ineens! Alleen is me niet duidelijk wat “lokkken” zijn.
Ja verrek. Van pure losgeslachtelijkheid smokkel ik de KKK in mijn schrijfsels.
Maar het is rechtgezet. Dank voor uw moederlijke opmerkzaamheid!
Graag gedaan, mijn op hol geslagen veulentje. En nu in galop naar nummer 029? Of gaat ge efkes op stal?
Ah, slechts een knipper met mijn ogen later en opnieuw een brief waar je “Brief, u bent een mooie brief” tegen zegt.
Ik hoop ook ergens inspiratie uit te halen.
halogeen
kan je ook iets met ‘USA’ schrijven?
nog een voor onderweg:
geheugensteunzolen.
prismabril