This must be where pies go when they die
Nog drie keer slapen en ik vertrek op de vleugels van Delta Airlines richting Seattle (de voorbereidingen voor deze trip zijn de oorzaak van de gebrekkige posts de laatste dagen). Met meer nervositeit dan besef waar ik eigenlijk aan begin, zal ik me een maand lang terugtrekken aan het – ongetwijfeld zonnige – andere eind van deze aardkloot. Van Seattle naar Victoria, van Victoria naar Vancouver, van Vancouver naar waar de Canadese wildernis me ook brengen mag. The white lodge? Dale Cooper mag het weten… En van daar weder door de lucht voor een weekje uitblazen in the Big Apple, om onder andere de Amerikaanse gekte genaamd Fourth of July mee te snoepen. Eén van de eerste dingen die ik zal zien – en waar ik wellicht moeilijk langs kan kijken – is de nieuwe Public Library van Seattle, een architecturaal monster van wonderkind Rem Koolhaas.
En verder? Ik probeer zo weinig mogelijk te plannen, dat doe ik hier in Vlaanderen meer dan genoeg. Vooral veel genieten, slenteren en koffie drinken. Sloten. Grachten. Motorolie voor de ziel. Als ik de mogelijkheid heb, post ik mijn wedervaren op maanzand.
See you soon en geniet van alles.
(En ja, die 40gb-iPod heeft een ongekende sex-appeal. Ik voel het nu al in mijn binnenzak)
Wellicht enigszins verwante berichten:
1 reactie
Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.

Een stukje met als titel een Dale-quote met meteen daarna een stukje over Tom Waits. Ik ben fan geloof ik.