Ik hou meer van nadenken dan van babbelen. Ik ben bang voor zowat alles. Ik maak mezelf graag dingen wijs en dat geldt vermoedelijk ook voor het voorgaande. Ik ben een op hersenloze infantiliteit kickende meerwaardezoeker. Ik haat het woord meerwaardezoeker. Ik ben verliefd op letters en woorden, al lees ik veel te weinig. Ik ben ook verliefd op muziek, in die mate dat ik niet veel nodig heb voor een dikke laag kiekevlees. Ik slaap graag maar ben een slechte slaper. Ik scoor bovengemiddeld op de beoordelingsschaal voor autisme. Dat is nooit officieel vastgesteld, maar zie zin 3. Ik moet heel hard lachen om elke variatie van de woorden pies, kak en stront of als ik iemand tegen een paal zie lopen. Tot slot heb ik nooit goed geweten wat ik wil. En daarmee heb ik bijna alles gezegd.
«De reupiepleut is niet van gisteren en zal in sommige gevallen tijdens het brommen zelfs een camouflerende schutkleur aannemen, waardoor hij niet meer in uw interieur past.»
Ik reis nogal wat weblogsites af, en die vervelende automatisch-de-muziek-die-ik-absoluut-niet-wil-horen-spelende sites frustreren me toch wel.
(Ik kan zelf wel kiezen welke muziek ik graag hoor, en Q en andere Donna’s zijn er – sorry – niet bij…)