Ik heb zitten denken rond een kwestie die vele staatshoofden, regeringsleiders maar ook filosofen en wetenschappers doorheen de eeuwen niet heeft losgelaten, met name de problematiek der wereldvrede en hoe die concreet te bereiken. Duizenden, miljoenen mensen zijn reeds opgeofferd, honderden koppen hebben zich gebroken en nog veel meer oorlogen en veldslagen hebben zich voltrokken terwijl men op het achterplan de hersenen kon horen kraken van hen die oplossingen moesten bedenken.

Het ligt niet in mijn aard om publiekelijk mijn beklag te doen omtrent zekere aangelegenheden, maar als men in mijn ogen one bridge too far is gegaan, maak ik mijn borst nat. Ik ben een zeer vredelievend persoon, maar ik ben zeker ook ernstig begaan met het welzijn van mij en mijn medemens, en als dat welzijn beledigd of zelfs aangetast wordt, acht ik het niet meer dan een roeping hiertegen in opstand te komen.

Liefste Filip en Mathilde, graag richt ik mij middels dit schrijven tot jullie. Ik heb namelijk het een en het ander te vertellen. Eerst en vooral zou ik jullie van harte willen feliciteren met jullie huwelijk. Tot zover de positieve noot. Het Belgisch koningshuis kan mij gestolen worden. Al die adoratie voor een monter lachend koppeltje dat veel te veel verdient om overal lintjes te gaan doorknippen, het kan me wat.